เขาคือหนึ่งในนักสร้างหนังที่เปี่ยมล้นไปด้วยสไตล์และไอเดียที่พรั่งพรูจัดจ้านที่กลายเป็นส่วนหนึ่งในเอกลักษณ์ในการสร้างสีสันให้กับวงการหนังประจำยุคนี้ แล้วเขาก็มาในอีกหนึ่งผลงานที่ถนัดมือแบบสุดๆ ใน “Queer เควียร์“ หนังดรามาปนโรแมนซ์ที่ราวกับเป็นสารตั้งต้นแห่งความสัมพันธ์เชิงเหงาที่หยิบสร้างมาจากชิ้นงานเขียนที่เขาอยากจะนำมันมาขึ้นจอมาก ๆ ตั้งแต่เริ่มมีแพสชันเป็นนักสร้างภาพยนตร์
ในทศวรรษ 1950s ที่เม็กซิโก ซิตี้ ผู้อพยพชาวอเมริกันในวัยสี่สิบปลาย ๆ คนหนึ่งได้ใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยวอยู่ท่ามกลางชุมชนชาวอเมริกันเล็ก ๆ ที่วังวนชีวิตของเขาทุกวันมีแต่ห้องพักกับบาร์ต่าง ๆ ในย่านนั้น เพื่อเสาะหาการเริ่มต้นบทสัมพันธ์กับคนใหม่ ๆ ที่พบเจอแบบผิวเผิน กระทั่งการปรากฏตัวของชายหนุ่มมาดเนี๊ยบคนหนึ่ง ที่ทำให้หนุ่มใหญ่สามารถสร้างความสัมพันธ์ที่ทรงคุณค่ากับใครสักคนได้เสียที
ลูกา กวาดาญีโน สามารถพิสูจน์ให้เห็นถึงฝีมือของเขา ที่สามารถรับมือกับชิ้นงานในทุก ๆ สถานการณ์โจทย์ที่ได้รับ งานทุกชิ้นของเขายังเปี่ยมล้นไปด้วยเอกลักษณ์ในแบบตัวเอง แม้ว่าจะเป็นหนังอินดี้ไปจนถึงหนังสตูดิโอว่าจ้าง แต่สำหรับใน Queer เรื่องนี้นั้น เป็นหนึ่งในแพสชันหลักเขาปรารถนามาตั้งแต่วัยรุ่น ที่หยิบเอางานเขียนของ วิลเลียม เอส. เบอร์โรส์ มาขึ้นจอ เป็นงานเขียนที่เขาเคยอ่านและชอบมาก ๆ ตั้งแต่สมัยเป็นวัยรุ่น
Queer จึงถ่ายทอดออกมาเป็นเหมือนเงาแห่งตัวตนของหนังเขียนต้นฉบับ ที่ละเมียดไปด้วยความเหงาและความว้าเหว่ในการโหยหาความสัมพันธ์ ทั้งความรู้สึกและการสัมผัสลึกซึ้ง ที่เต็มไปด้วยภาพเชิงซ้อนที่บางครั้งก็เข้าใจได้ยากของสิ่งที่เรียกว่าความสัมพันธ์ จัสติน คูริทซ์กีส ที่เพิ่งร่วมงานกับลูกา มาจากหนังเรื่องก่อน อย่าง Challengers มารับหน้าที่ดัดแปลงเขียนบทหนังให้ ที่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าพวกเขาเข้าขาในการทำงานได้ด้วยดี
แม้ว่าในส่วนของบทหนังและการเล่าเรื่องของ Queer นั้น จะค่อนข้างเต็มไปด้วยเอกลักษณ์เฉพาะตัวและมีความโดดเด่นในแง่การสื่อสารกับคนดูค่อนข้างมาก พูดง่าย ๆ ก็คือเป็นการเล่าในทิศทางตามฉบับของหนังอินดี้ในปริมาณที่จัดจ้านสักหน่อยนั่นเอง หลากหลายแง่มุมยังเต็มไปด้วยประเด็นปลายเปิดที่ทิ้งเอาไว้ในคนดูเก็บไปคิดตามและวิเคราะห์กันต่ออย่างอิสระกันเอง นั่นก็ส่งผลทำให้หนังยาว ๆ กว่า 2 ชั่วโมงเรื่องนี้ อาจจะออกไปในทิศทางที่น่าเบื่อไปนิดในฝั่งผู้ชมอยากจะมาเสพความบันเทิง
