อาจารย์ปีศาจจิ้งจอกตนนั้นบอกว่าท่านน่ากินนัก เมื่อศิษย์พี่สายมึน ต้องมารับมือกับอาจารย์จิ้งจอกสายรุก!หากคุณกำลังมองหานิยายวายจีนโบราณที่อ่านแล้วไม่ต้องคิ้วขมวดกับปมดราม่าหนักหน่วง แต่เน้นไปที่ความน่ารัก น่าหยิก และเคมีที่เข้ากันดี๊ดีระหว่าง “ปีศาจ” กับ “มนุษย์” บอกเลยว่านิยายเรื่อง “อาจารย์ปีศาจจิ้งจอกตนนั้นบอกว่าท่านน่ากินนัก” ของคุณ ต้วนซิ่วกงจู่ คือจานหลักที่คุณต้องลิ้มลอง!
- ผู้แต่ง: ต้วนซิ่วกงจู่ (Duan Xiu Gong Zhu)
- แนว: Boy Love / จีนโบราณ / แฟนตาซี / เทพเซียน / โรแมนติกคอมเมดี้
- สถานะ: จบแล้ว (มีทั้งแบบรายตอนและ E-Book)
เรื่องราวความวุ่นวายเริ่มต้นขึ้นเมื่อสำนักเทพเซียนที่ควรจะเงียบสงบ กลับต้องมาต้อนรับ “อาจารย์” คนใหม่ที่ดูอย่างไรก็ไม่เหมือนผู้บำเพ็ญเพียรธรรมดาๆ เพราะเขาทั้งรูปงามเกินพิกัด แถมยังมีกลิ่นอายความเจ้าเล่ห์ฟุ้งกระจายไปทั่ว และนั่นก็คือผู้ที่มาพร้อมกับเป้าหมายบางอย่างเป้าหมายที่ว่านั่นก็คือศิษย์ในสำนักอย่าง “หลี่ชิว” (หรือตัวเอกของเรื่อง) ชายหนุ่มผู้มีดวงจิตที่บริสุทธิ์และชวนให้เหล่ายปีศาจอยากลิ้มลอง แต่แทนที่อาจารย์จิ้งจอกจะจับเขากินแบบโหดร้าย กลับกลายเป็นการ “แทะโลม” ด้วยคำพูดและท่าทางที่ชวนให้ใจสั่นอยู่บ่อยครั้ง คำว่า “น่ากิน” ในที่นี้จึงดูเหมือนจะไม่ได้หมายถึงการกินเนื้อหนังเพียงอย่างเดียวเสียแล้ว!หลี่ชิวที่พยายามจะรักษาพรหมจรรย์และการบำเพ็ญเพียร จะต้านทานเสน่ห์อันเหลือร้ายของอาจารย์จิ้งจอกตนนี้ได้นานแค่ไหน? แล้วความลับเบื้องหลังการมาเยือนของปีศาจตนนี้คืออะไรกันแน่?
- คาแรกเตอร์ “อาจารย์” ที่รุกหนักจนคนอ่านยังเขิน
คุณต้วนซิ่วกงจู่ เขียนตัวละครอาจารย์จิ้งจอกออกมาได้มีเสน่ห์มากครับ เป็นพวกหน้าตายที่ปากหวานและมือไวที่สุดในสามโลก การหยอดคำพูดประเภท “ข้าอยากกินเจ้านัก” หรือการหาเรื่องมาใกล้ชิดศิษย์เอกคนนี้ เป็นจุดขายที่ทำให้คนอ่านเขินจนตัวบิด
- ความตลกโปกฮาและมุกจิกกัด
แม้ฉากหน้าจะเป็นเรื่องรักๆ ใคร่ๆ แต่เนื้อในแฝงไปด้วยความคอมเมดี้ที่อ่านง่าย ภาษาที่ใช้มีความร่วมสมัยและเข้าใจง่าย ไม่ต้องเปิดพจนานุกรมแปลไทยเป็นไทยบ่อยๆ ทำให้การดำเนินเรื่องไหลลื่นและเพลินมาก
- ปมเบื้องหลังที่ไม่ซับซ้อนแต่มีชั้นเชิง
นิยายไม่ได้มีแค่ฉากฟินๆ เท่านั้น แต่ยังมีปมความลับระหว่างภพมนุษย์และภพปีศาจ รวมถึงอดีตที่เชื่อมโยงตัวละครทั้งคู่เข้าด้วยกัน ซึ่งนักเขียนค่อยๆ หยอดทีละนิด ทำให้เราอยากรู้ว่าสุดท้ายแล้วความรักที่ดูเหมือนจะเป็นไปไม่ได้นี้จะลงเอยอย่างไร
- “กิน” ที่ไม่ได้แปลว่า “กิน” (Double Meaning)
เสน่ห์ของชื่อเรื่องที่ดูอันตราย แต่เนื้อในกลับเป็นการชิงไหวชิงพริบทางอารมณ์ การเล่นคำว่า “น่ากิน” ของอาจารย์จิ้งจอกเป็นกิมมิคที่นักเขียนนำมาใช้เป็นอาวุธหลักในการจีบนายเอก ซึ่งมันทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ดูมีเสน่ห์แบบร้ายๆ (Naughty) แต่ก็น่ารักไปพร้อมกัน
- นายเอกสายซึน vs พระเอกสายอ่อย
นายเอกเรื่องนี้ไม่ใช่สายอ่อนแอที่ยอมไปเสียทุกอย่าง แต่มีความเป็นตัวของตัวเอง มีความดื้อรั้นและพยายามจะรักษาภาพลักษณ์ศิษย์ที่ดี (แต่สุดท้ายก็แพ้ทางอาจารย์อยู่ดี) เคมีแบบ “วิ่งไล่จับ” ทางความรู้สึกแบบนี้แหละครับที่สายวายชอบนักชอบหนา
- ฉากบรรยากาศที่เห็นภาพชัดเจน
การบรรยายฉากในสำนักเซียน ป่าท้อ หรือห้องพักของอาจารย์ ทำออกมาได้เห็นภาพพจน์ดีเยี่ยม ให้อารมณ์เหมือนเรากำลังหลุดเข้าไปอยู่ในซีรีส์จีนโบราณที่มีกลิ่นอายความลึกลับของปีศาจปนอยู่ตลอดเวลา
คือนิยายที่เหมาะมากสำหรับอ่านเพื่อคลายเครียด หรืออ่านฟินๆ ก่อนนอน ใครที่ชอบแนวพระเอกคลั่งรัก รุกแรง และนางเอกที่ค่อยๆ ตกหลุมพรางความเซ็กซี่ของจิ้งจอก บอกเลยว่าเรื่องนี้คือ “The Best” ในใจคุณแน่นอนครับความคุ้มค่าของการอ่านเรื่องนี้ไม่ใช่แค่ความสนุก แต่คือการได้เห็นมุมมองความรักที่ก้าวข้ามเผ่าพันธุ์ผ่านงานเขียนที่สละสลวยและสนุกสนานของคุณต้วนซิ่วกงจู่ครับ
คะแนนรีวิว: 9/10 (หัก 1 คะแนน เพราะอ่านจบแล้วอยากมีอาจารย์จิ้งจอกเป็นของตัวเองบ้าง!)
