“ซ้ำวัน กับ Someone” โรแมนซ์สิ่งศักดิ์สิทธิ์วนลูป – วนหาจุดแลนดิ้งให้สวยแบบไทยๆ ซ้ำวัน กับ Someone หนังรักเรื่องล่าสุดจากค่ายหนังไทยที่เลือกเดินเส้นทางที่ท้าทายด้วยการหยิบเอาพล็อต “วนลูปเวลา” ที่เราคุ้นเคยกันดีจากหนังต่างประเทศอย่าง Groundhog Day หรือ Palm Springs มาเล่าในบริบทที่ลงตัวกับความเป็นไทยได้อย่างน่าสนใจ แต่การจะพาเรื่องราวที่ต้องมีความซับซ้อนและมีรายละเอียดมากมายให้ไปถึงจุดหมายปลายทางได้อย่างสวยงามนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย และคำถามคือหนังเรื่องนี้ทำสำเร็จหรือไม่
ตัวหนังเริ่มต้นด้วยการพาเราไปรู้จักกับ “ป๊อป” (รับบทโดย เก้า-จิรายุ ละอองมณี) ชายหนุ่มผู้ติดอยู่ในลูปเวลาที่เขาต้องตื่นขึ้นมาใช้ชีวิตซ้ำแล้วซ้ำเล่าในวันเดียวกัน และวันนั้นก็คือวันที่เขาจะถูก “ทิ้ง” โดยแฟนสาวของเขาเอง “แพร” (รับบทโดย วิว-วรรณรท สนธิไชย) แต่แทนที่จะต้องเผชิญกับความเจ็บปวดซ้ำ ๆ อย่างที่เขาคาดไว้ โชคชะตากลับพาให้เขาได้พบกับ “มิน” (รับบทโดย ปันปัน-สุทัตตา อุดมศิลป์) หญิงสาวปริศนาผู้ปรากฏตัวอย่างประหลาดในชีวิตของเขา และดูเหมือนว่าเธอจะเป็นเพียงคนเดียวที่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา
สิ่งหนึ่งที่น่าชื่นชมใน Same Day with Someone คือการที่ผู้กำกับไม่ได้เลือกที่จะอธิบายเหตุผลทางวิทยาศาสตร์หรือทฤษฎีควอนตัมที่ยุ่งยากในการสร้างลูปเวลา แต่กลับใช้ “ความเชื่อ” และ “สิ่งศักดิ์สิทธิ์” ของไทยเป็นตัวขับเคลื่อนเรื่องราว ทำให้ผู้ชมสามารถเข้าถึงและรู้สึกร่วมไปกับเรื่องราวได้อย่างเป็นธรรมชาติ การที่ตัวละครต้องไปแก้บน ขอพร หรือขอขมาสิ่งศักดิ์สิทธิ์เพื่อหลุดพ้นจากลูปนี้ ถือเป็นการนำเสนอความเชื่อแบบไทย ๆ ที่ดูเหมือนจะถูกนำมาใช้ในหนังรักไม่บ่อยนัก
ตัวละครหลักทั้งสามคนต่างมีมิติที่น่าสนใจ “ป๊อป” คือตัวแทนของคนที่ไม่กล้าเผชิญหน้ากับความจริง พยายามหลีกหนีจากปัญหาที่เกิดขึ้น “แพร” ที่ดูเหมือนจะเป็นตัวร้ายในตอนแรก กลับมีเหตุผลเบื้องหลังการตัดสินใจของเธอที่น่าเห็นใจ และ “มิน” คือตัวละครที่ทำให้หัวใจของเรื่องราวนี้สมบูรณ์ เธอไม่ได้เป็นแค่ “คนดี” หรือ “นางฟ้า” ที่มาช่วยพระเอกอย่างที่เห็นได้จากหนังรักทั่วไป แต่เธอเองก็มีเรื่องราวในอดีตที่ต้องสะสางและมี “แผล” ที่ต้องรักษาเช่นกัน เคมีระหว่าง ปันปัน และ เก้า ก็เป็นอีกหนึ่งจุดเด่นของเรื่อง ความสัมพันธ์ของพวกเขาที่ค่อย ๆ พัฒนาจากความไม่เข้าใจไปสู่ความผูกพันทำให้ผู้ชมรู้สึกอินและเอาใจช่วยในทุก ๆ การตัดสินใจของพวกเขา
อย่างไรก็ตาม แม้ว่าหนังจะเริ่มต้นได้อย่างน่าสนใจและมีจุดที่น่าชื่นชมอยู่หลายส่วน แต่ก็ต้องยอมรับว่าช่วงกลางเรื่องเริ่มมี “ความยืด” และการวนลูปที่ดูซ้ำซากเกินไปเล็กน้อย การที่ตัวละครต้องเจอกับสถานการณ์เดิมซ้ำ ๆ เพื่อเรียนรู้และพัฒนาตัวเอง แม้จะเป็นสิ่งที่จำเป็นในหนังประเภทนี้ แต่บางครั้งก็รู้สึกว่า “เกินความจำเป็น” ไปบ้าง และในตอนท้ายของเรื่อง การหา “จุดแลนดิ้ง” หรือบทสรุปของเรื่องดูเหมือนจะทำได้ยังไม่ลงตัวนัก การคลายปมและบทสรุปของตัวละครบางตัวยังดูง่ายดายและถูกปล่อยผ่านไปอย่างรวดเร็วเกินไป จนทำให้ความรู้สึกที่สะสมมาตั้งแต่ต้นเรื่องถูกตัดจบลงอย่างกระทันหัน
สรุปได้ว่า ซ้ำวัน กับ Someone เป็นหนังรักที่กล้าหาญในการนำเสนอพล็อตที่ไม่ธรรมดาในบริบทแบบไทย ๆ มีจุดเด่นด้านการแสดงของนักแสดงนำและแนวคิดที่น่าสนใจ แต่ด้วยความที่เป็นหนังที่ต้องมีความละเอียดอ่อนในการเล่าเรื่อง ทำให้ในบางช่วงของหนังยังดูสะดุดและขาดความกลมกลืนไปบ้าง แม้จะยังไม่ใช่หนังที่สมบูรณ์แบบ แต่ก็ถือเป็นอีกก้าวที่น่าสนใจสำหรับหนังไทยที่ต้องการนำเสนอความรักในรูปแบบใหม่ ๆ และคุ้มค่ากับการได้ไปลองสัมผัสด้วยตัวเองอย่างแน่นอน
