รีวิวหนัง The Life List – บางทีชีวิต…ก็แค่ต้องเริ่มจาก “รายการที่เคยฝัน“
ในโลกที่เราต่างวิ่งตามเป้าหมายที่บางครั้งก็ยังไม่ชัดเจน หลายคนอาจลืมไปแล้วว่า… “ความฝันในวัยเด็ก” คืออะไร และเรายังอยากทำมันอยู่ไหม นี่คือคำถามที่ The Life List ภาพยนตร์ดัดแปลงจากนิยายขายดีของ ลอรี เนลสัน สปีลแมน หยิบขึ้นมาถามแบบตรง ๆ แต่ไม่ได้ตอกย้ำหรือบีบบังคับ กลับค่อย ๆ พาเราทบทวน ผ่านเรื่องราวเรียบง่ายที่เปี่ยมพลังบางเบาในหัวใจ
เรื่องราวเริ่มจาก อเล็กซ์ หญิงสาววัยทำงานที่ชีวิตดูเหมือนจะไปไม่สุดสักทาง เมื่อแม่ของเธอเสียชีวิตกะทันหัน อเล็กซ์ได้รับพินัยกรรมสุดท้ายเป็น “ลิสต์รายการชีวิต” ที่เธอเคยเขียนไว้ตอนเป็นวัยรุ่น รายการเต็มไปด้วยความฝันที่เธอเคยเชื่อว่าอยากทำ เช่น การเป็นครู การมีความรักแท้ หรือการออกผจญภัยในเมืองที่ไม่เคยไป… แต่เมื่อวันเวลาผ่านไป รายการนั้นก็ถูกลืมไว้ในลิ้นชัก ภารกิจตามรายการชีวิตครั้งนี้จึงไม่ใช่แค่การไล่ทำตามโจทย์ แต่เป็นการเดินทางเพื่อกลับไปพบตัวตนที่แท้จริงของเธอเองอีกครั้ง และมันทำให้เธอได้พบกับความรัก ความลับในครอบครัว และแง่มุมของชีวิตที่ไม่เคยคาดคิด
ผลงานการกำกับของ อดัม บรูคส์ ผู้เคยฝากชื่อไว้ในหนังโรแมนติกอย่าง Definitely, Maybe กลับมาคราวนี้พร้อมบรรยากาศอบอุ่นคุ้นใจ ถึงแม้โครงสร้างหนังจะเดินตามสูตร “หญิงสาวค้นหาตัวตน” แบบคลาสสิก แต่ด้วยการเล่าเรื่องที่จริงใจ ไม่ฝืนสร้างดราม่า ทำให้หนังดูเพลินและพาเราอินแบบไม่รู้ตัว ด้านโปรดักชันอาจไม่มีอะไรหวือหวา แต่โทนภาพอบอุ่น เพลงประกอบละมุน และการตัดต่อที่ไม่รีบร้อน ช่วยให้เราค่อย ๆ ดื่มด่ำกับเรื่องราวได้อย่างพอดี โดยเฉพาะเมื่อหนังเล่นกับความทรงจำวัยเด็ก และความสัมพันธ์แม่ลูก ก็ยิ่งทำให้หลายคนอดสะอึกในใจไม่ได้ โซเฟีย คาร์สัน รับบทนำได้อย่างน่ารักพอเหมาะ เธอแบกเรื่องด้วยเสน่ห์แบบไม่พยายามเกินไป ขณะที่นักแสดงร่วมอย่าง ไคล์ อัลเลน และ คอนนี บริตตัน ก็ช่วยเติมเต็มเคมีให้หนังมีหลายอารมณ์ ทั้งหวาน เศร้า และฮาเบา ๆ ตามจังหวะชีวิต
The Life List ไม่ใช่หนังที่หักมุมหรือนำเสนออะไรใหม่ แต่มันทำหน้าที่ของ “หนังฟีลกู้ด” ได้อย่างสมบูรณ์ มันคือเครื่องเตือนใจเล็ก ๆ ว่า บางทีเราไม่จำเป็นต้องรู้คำตอบของทุกอย่างในชีวิต แค่เริ่มต้นทำสิ่งเล็ก ๆ ที่เคยฝันไว้ ก็อาจพาเราไปถึงที่ที่ไม่เคยคาดหวัง
