รีวิวหนัง The Good Dinosaur

นานทีเดียวกับการยืนรอนับวันเวลาว่า เมื่อไหร่เราจะได้พบกับแอนิเมชั่นจากสตูดิโอที่ได้รับการยอมรับมากที่สุดแห่งหนึ่งของโลก Pixar Animation Studios มันเหมือนจะเนิ่นนาน ทั้งๆ ที่เราก็เพิ่งได้ชมแอนิเมชั่นชั้นดีอย่าง ‘Inside Out’ ไปได้เพียงไม่นาน ปลายปี 2015 ยังไม่ผ่านพ้น เราได้พบกับกับภาพยนตร์แอนิเมชั่นอีกเรื่องจากพิกซาร์ ‘The Good Dinosaur

หากจะเอ่ยชื่อถึงผู้กำกับหนังเรื่องนี้ อย่าง Peter Sohn คงจะมีไม่กี่คนที่คุ้นชื่อของเขา เพราะมีผลงานการกำกับนั้นมีเพียงแอนิเมชันขนาดสั้น ‘Partly Cloudy’ เท่านั้น แต่ความจริงเขาก็เคยผ่านงานในตำแหน่ง production artist และ storyboard artist มาหลายเรื่องนี้ นี่คือการชิมลางการเป็นผู้กำกับแอนิเมชั่นขนาดยาวครั้งแรกของเขา

 

เรื่องย่อหนัง ‘The Good Dinosaur’

เรื่องของเรื่องมันเกิดขึ้นเพราะการตั้งคำถาม ถ้าเกิดว่าเมื่อ 65 ล้านปีก่อน โลกเราไม่ได้ถูกพุ่งชนโดยอุกกาบาตลูกใหญ่ ไดโนเสาร์ไม่ได้สูญพันธุ์แต่ยังคงวิวัฒนาการตัวเองมาเรื่อยๆ จนโลกถึงกาลยุคปัจจุบัน มันจะเป็นเช่นไร

ไดโนเสาร์ อาจจะวิวัฒน์มาจนเป็นสัตว์ที่มีความคิด มีอารมณ์ พูดได้ เพาะปลูกได้ เก็บอาหารไว้กินยามหน้าหนาวได้ ทำทุกอย่างได้ใกล้เคียงกับมนุษย์สมัยที่ยังไม่มีเครื่องจักร แต่สิ่งที่พวกมันยังคงมีก็คือ “ความกลัว”

พ่อกับแม่ไดโนเสาร์พันธุ์คอยาวกินพืชตัวสีเขียวคู่หนึ่งให้กำเนิดบุตร 3 ตัว โดยลูกตัวสุดท้องนั้นชื่อ อาร์โล มันตัวเล็ก อ่อนแอ และขี้กลัวมาตั้งแต่ออกจากไข่ พ่อแม่ก็ประคับประคองอย่างดีหวังให้อาร์โลก้ามข้ามผ่านพ้นความกลัวนั้นไปให้ได้ในสักวัน

แต่วันหนึ่ง มันกลับต้องเจอจุดเปลี่ยน เมื่อเจ้ามนุษย์ตัวจ้อยที่มาขโมยข้าวโพดของครอบครัวไดโนเสาร์ ชักพาพ่อกับอาร์โลให้ตามออกไปในวันพายุหนัก พ่อลอยหายไปสายน้ำ ส่งผลให้อาร์โลต้องร่อนเร่อยู่ในป่า มีเพียงมนุษย์ตัวน้อยที่ติดสอยห้อยตามอยู่ไม่ห่าง

รีวิวหนังแอนิเมชัน ‘ผจญภัยไดโนเสาร์เพื่อนรัก’

หนังเริ่มต้นเรื่องด้วยแอนิเมชั่นขนาดสั้นอย่าง ‘Sanjay’s Super Team’ ที่สาดใส่รสชาติเครื่องเทศมาอย่างเต็มเปี่ยม เรื่องราวของพ่อกับลูกชาวแขก ที่หยิบเอากลิ่นของหนังซูเปอร์ฮีโร่ มาผสมผสานกับเทพทั้งสามที่คนแขกนับถือ ดูกันได้อย่างเพลินๆ และแปลกตาในฐานะหนังสั้นของพิกซาร์ ก่อนจะต่อด้วยภาพยนตร์ขนาดยาว ‘The Good Dinosaur ผจญภัยไดโนเสาร์เพื่อนรัก’

 

แอนิเมชั่นเนื้อหาสำหรับเด็กๆ ที่ฟีลกู้ดมากๆ

นี่เป็นการกลับมาสร้างพล็อตและการดำเนินเรื่องในแบบหัวใจเด็กอีกครั้ง เพราะมันไม่มีอะไรซับซ้อนเกินไป ทุกอย่างดูเรียบง่าย เข้าใจง่าย เป็นไปอย่างเป็นขั้นเป็นตอน และไม่มีผู้ร้ายในหนังเลย

หนัง พูดถึงความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนแม้จะต่างสายพันธุ์ แต่ดูจะมีอะไรที่คล้ายๆ กันที่ทำให้ต่อกันติดง่าย เมื่ออาร์โลต้องใช้ชีวิตอยู่ในป่าโดยลำพัง การมีเพื่อนจึงเป็นสิ่งจำเป็น โดยเฉพาะอย่างกับคนที่ขี้กลัวอย่างมัน แถมยังเลือกจะให้พวกเขาได้บอกเล่าถึงความเจ็บปวดที่คล้ายคลึงในเรื่องครอบครัว

Scroll to Top