กลับมาสานต่อลมหายใจให้กับแฟรนไชส์หนังไล่ฆ่าสับ ๆ ที่เคยสาแก่ใจคอหนังสุดโหด กลับมาในปีนี้กับ “Fear Street: Prom Queen ถนนอาถรรพ์: ราชินีงานพรอม” ที่จะพาผู้ชมย้อนกลับไปดื่มด่ำกลิ่นคาวเลือดชวนสยองในยุค 80s ที่หนังชุดนี้ยังเว้นช่วงเอาไว้ให้ปูความสยองสานต่อ กับท่วงท่าความสยดสยองที่อาจจะไม่ได้สดใหม่อะไร
ยินดีต้อนรับกลับสู่ เชดี้ไซด์ ในปี 1988 ที่โรงเรียนมัธยมประจำเมืองมาถึงฤดูกาลจัดเทศกาลงานพรอม ในช่วงเวลาที่นักเรียนหนุ่มสาวกำลังมุ่งมั่นอยู่กับช่วงชิงตำแหน่งและมงกุฎแห่งศักดิ์ศรีช่วงชีวิตวัยเรียน ความโหดเหี้ยมก็กำลังรอพวกเขาอยู่ เมื่อเด็กสาวธรรมดา ๆ ได้หลุดเข้าโผเป็นหนึ่งในผู้ชิงตำแหน่งด้วย โดยที่สาวฮอตตัวเต็งก็เริ่มหายตัวไปอย่างลึกลับทีละคน ดูเหมือนว่างานพรอมปีนี้จะต้องเผชิญหน้ากับความสยองสุดเหวี่ยงเป็นแน่แท้
สำหรับในหนังภาคนี้ได้ผู้กำกับที่ยังไม่ค่อยมีชื่อ “แมตต์ พาลเมอร์” ที่เคยแจ้งเกิดมาจากหนังโรคจิต Calibre ของเน็ตฟลิกซ์ เมื่อหลายปีก่อน โดยเขายังรับหน้าที่เขียนบทหนัง ที่ยังได้แรงบันดาลใจมาจากตัวพ่อนิยายเลือดสาด โรเบิร์ต ลอว์เรนซ์ สไตน์ อีกเช่นเคย โดยหนังยังมาพร้อมกับสูตรสำเร็จคุ้นเคยของสไตล์หนัง Slasher ที่มีแต่ไล่ ๆ สับ ๆ เป็นเกมแมวไล่จับหนูแบบสำเร็จรูปไปหมด
ปฏิเสธไม่ได้ว่าในช่วง 5-6 ปีที่ผ่านมานี้ มีหนังแนวนี้ผลิตออกมาค่อนข้างต่อเนื่อง ทั้งเป็นการปัดฝุ่นหยิบเอาของเก่ามาสร้างใหม่ หรือเป็นการปรุงแต่งสตอรี่ใหม่ ๆ บนพื้นฐานความคลาสสิกของหนังแนวนี้ นั่นจึงทำให้คอนเทนท์แนวนี้ค่อนข้างเป็นความบันเทิงแบบเจ็บแปล่บที่ธรรมดาไปเสียแล้ว หากไม่ได้มีกิมมิกอะไรที่โดดเด่น ก็ยากที่จะโดดเด้งออกมาให้ชวนประทับใจ
Fear Street: Prom Queen อาจจะเทียบกับหนังไตรภาคในปี 2021 ที่ผ่านมาไม่ได้ แต่หนังก็ยังคงรักษาอรรถรสและประสบการณ์ความเสียวสยองอย่างที่ควรจะเป็นตามแบบฉบับได้อย่างคงเส้นคงวา โชคดีที่ตัวหนังไม่ได้มีอะไรที่ซับซ้อนมากนัก อีกทั้งยังค่อนข้างมีความกระชับดีในส่วนของการเล่าเรื่องด้วย แม้ว่าโครงสร้างจะไม่มีอะไรที่ใหม่เลยก็ตาม แต่แฟน ๆ หนังชุดนี้ก็น่าจะพึงพอใจ แม้ว่าห้วงอารมณ์ของหนังจะยังรังสรรค์ออกมาได้ยังไม่สุดก็ตาม
